Rondom de Zuid Bretonse kapen
Als je van Roscoff verder naar het westen wil gaan dan heb je 2 opties nl buiten om Ile de Batz of tussen het vastenland en Ile de Batz. Vorige keer dat we hier waren zijn we buitenom gegaan en dat was ons slecht bevallen vanwege sterke stroom die zorgt voor een heel onrustige zee. Nu dus maar tussendoor. Opzich is dat wel een beetje spannend want je vaart over stukken die bij laag water vrijwel droog vallen. Echter het verschil tussen hoog en laag water is hier 7 meter dus als je met hoog water er vaart is er uiteindelijk niks aan het handje. Het ging allemaal gesmeerd maar helaas was de wind ook weer aan de zeer zuinige kant dus alles weer op de motor. l’Aberwrach was de volgende haven. Je moet er wel een stukje de rivier voor opvaren maar het is een schattig plaatsje. Het was er wel vol want er was een soort van tocht vanuit Engeland die daar lagen. De volgende ochtend waren ze rond 5 uur alweer vertrokken. Niks van gemerkt. Om bij winkels te komen moet je naar le Bourg. Een gehucht boven op een heuvel op 2 km. De fietsen uitgepakt en op pad. Het was wel een col van de buitencategorie maar we hebben het gefikst. Met stokbrood, koffiekoeken en nog meer spul al remmende de heuvel weer af. Die ochtend waren er ook al veel boten die rond de kop van Bretagne wilden vroeg op pad maar het was mistig dus zijn wij blijven liggen. De volgende morgen stonden we met stralend weer op. Een mooie tocht naar Camaret sur Mer stond op het programma maar dat viel vies tegen voor het eerste uur want we raakten in potdikte mist. Echt je zag de punt van de boot nauwelijks. Je vaart dan met je ogen en oren op scherp. Opeens duikt er dan een schip op uit de mis op nog geen 20 meter afstand.

Gelukkig trok de mist na een poosje op en werd het een stralende dag. We hadden verwacht dat Camaret heel vol zou liggen met jachten maar dat viel enorm mee. Wel veel nationaliteiten. ’s Avonds heerlijk aan de wal gegeten, huitres, langoustines en nog meer van dat spul. Ja die Fransen weten het wel mooi te maken. Vandaag, 1 juli, eerst even de dieseltank gevuld en daarna weer op pad naar Duarnenez waar we nu liggen.

Old town Douarnenez in de verte
Gelukkig hebben wij nog niet veel meegekregen van de hitte die (bijna) overal heerst. Gisteren was ronduit fris, vanochtend bij wegvaren ook maar nu hebben we hier ook ietwat verhoogde temperaturen maar niet zo gek als in NL. Morgen komt er hier een front met harde wind voorbij dus we blijven lekker liggen. We liggen ook wat verder de haven in en niet aan de bezoekerssteiger want met de wind die komen gaat lig je daar niet goed. Er komt overigens de komende dagen ook regen aan. Wat we van een local hoorden dat de temperatuur van het zeewater hier in de baai nu al 2 graden hoger (19 graden) is dan het langjarig gemiddelde en dat we daardoor hier van die gekke winden hebben nl te harde of geen wind.
Nog even een weetje: onze boot heet GWELAN. Ik had ooit ergens gevonden dat dat zeemeeuw op z’n oud Bretons (dus Keltisch) was maar nu we in deze Bretonse streken rondvaren werden we al 2 x aangesproken door Bretonnen die de naam zo mooi vonden want het betekent nl ‘DE BESTE’. Daar kunnen wij goed mee leven!!
We zijn inmiddels alweer een beetje verder gevaren. Vanuit Douarnenez is het 20 mijl varen naar Raz de SeineDat is ongeveer 3 uur en een beetje. Je moet nl door het Raz de Seine. Een vernauwing tussen een eiland en het vastenland waar het behoorlijk kan stromen en dus ongemakkelijke golven kan geven.

Vuurtoren bij Raz de Seine
Je moet het dus zo uitkienen dat je precies op het moment dat de stroom omdraait (iedere 6 uur) je door deze engte vaart. Het plan was om naar Audierne te varen maar het was zo’n prachtdag dat we besloten door te varen naar Loctudie. De wind begon ook lekker door te zetten en met uitgeboomde fok en vol grootzeil en met 22 tot 25 knp van achteren ging het als de brandweer. Op een gegeven moment hadden we een hele groep dolfijnen voor, achter en onder de boot. Het waren zo’n 30 tot 40 dolfijnen. Na 10 minuten waren ze ineens weer vertrokken. Om 1/2 4 waren we in Loctudie en hadden we er 55 mijl opzitten. Werden nog even opgeschrikt door een grote dolfijn hier in de haven.Vandaag 4/7 geen zucht wind en strak blauw. Dus uit de zon blijven. Loctudie staat bekend om zijn langoustine visserij. Daar hebben we dus heerlijk even van genoten en met een lekker glas wijn.

Dit is toch heerlijk
Morgen weer verder, waarschijnlijk Concarneau op 10 mijl afstand. Het is nu nog rustig maar vanaf volgende week hebben alle scholen vakantie en brand de vakantie los en gaat het heel erg druk in de havens worden. Bijna tijd om de boot te parkeren en weer even naar NL te gaan.

