In Pornichet hebben we het als vanouds weer heerlijk gehad. Nu werkte het weer ook goed mee. Strak blauwe luchten en temperaturen rond de 25 graden. Het enthousiaste onthaal van onze Franse vrienden was hart verwarmend. We hadden onze vouwfietsen weer uit het vooronder gehaald en langs de bekende adressen gefietst waaronder het huis waar we 4 jaar gewoond hebben. Het ziet er zeer verzorgd uit edoch wel wat steriel. De marktkraam vrouw die aardbijen en frambozen verkocht herkende ons ook nog steeds. Als eerste bezochten we Jean Francois en Regine. Daarna Jean Claude en Catharine, vervolgens Joëlle die helaas haar man Alain verloren was door de Covid crisis. Dat hadden wij niet meegekregen dus het was wel schrikken. Gelukkig slaat Joëlle zich goed door dit verlies heen. Heel gezellig gegeten in een prima restaurant met Jean Francois, Regine en Joëlle. Ook Pascale en Patrick weer gezien. Het is frappant maar, alhoewel het al meer dan 30 jaar geleden is dat we in Pornichet woonden, het verhaal gewoon weer opgepikt wordt en het is alsof er net weg zijn. We zijn natuurlijk wel wat ouder geworden en allemaal grootouders geworden. 

Na bijna een week was het weer tijd om te bewegen. Van Pornichet naar Port de Haliguen. Dit ligt op het schiereiland van Quiberon. Helaas wat weinig tot geheel geen wind om er naar toe te varen. Daar hadden we afgesproken met goede vrienden Vera en Leo die al jaren hun boot in Roche-Bernard hebben liggen. Zij kwamen een half uurtje later in Haliguen aan. ’s Avonds heerlijk aan de wal gegeten want Vera was jarig. De volgend dag op de fiets naar het puntje van het schiereiland waar het plaatsje Quiberon ligt. Ook daar weer mensen zonnebadend op het strand. Het mooie weer duurde maar voort maar er zit verandering aan te komen met de staart van orkaan Humberto die we over ons heen krijgen. Daarna wordt het weer rustig. Leo had 26 oesters gekocht die we hebben zitten openbreken en gegeten, heerlijk !!. Het prijsverschil voor 12 oesters (een douzaine en je krijgt er 13) voor 6 euro hier en de prijs voor hetzelfde in Nederland blijft mij verbazen.

Omdat die storm eraan zit te komen komend weekend zijn Vera en Leo weer naar Roche Bernard gevaren want hun boot gaat daar weer overwinteren en zijn wij de Golf de Morbihan ingedoken naar Vannes waar we nu liggen en waar we vorige week ook lagen. Prima beschut hier tegen de harde wind. Volgende week zien we wel weer verder