Daar zijn we weer

Van Loctudie naar Concarnau is het maar een klein eindje nl 10 mijl. We zijn wel op tijd vertrokken en dus op tijd aangekomen zodat we een ligplaats hadden. De haven van Concarnau ligt altijd vol maar we kregen een mooi plekje aangewezen. Daarna liepen er steeds meer schepen binnen en werd het een beetje dringen. Er waren veel toeristen want er was ook een klein zeilfestival aan de gang met een paar oude zeilende vissersschepen. Allerlei stalletjes waar snuisterijen werden verkocht en een podium waar een koor scheepsliederen stond te zingen. Een dagje blijven liggen want er kwam wat harde wind aan en we lagen mooi op schema.Wel onze bekende crêperie teruggevonden en daar heerlijk geluncht. Na Concarnau koerst gezet op Iles de Groix. Ook daar moet je een beetje op tijd binnen komen want het is maar een klein haventje waar je aan steigers ligt. Ben je te laat dan moet je aan boeitjes liggen in de voorhaven en dan op de wal te komen moet je dat met je dinghy doen. Het was warm aan het worden in Bretagne. De volgende dag elektrische fietsen gehuurd om eens wat van het eiland te zien. Wat opviel was dt er toch wel veel vervallen huizen stonden maar de vakanties zijn in Frankrijk nog niet echt begonnen en de vakantiehuis-eigenaren ook nog niet aanwezig waardoor het misschien wat vervallen uitzag. Eerst de tuin maar eens aanpakken, dan ziet het er direct beter uit.

Zo’n elektrische fiets was een openbaring voor ons, goh wat fietst dat lekker, vooral de heuvel op!! Na 2 dagen weer door, nu naar La Trenité.

Een leuk plaatsje rondom een gigantische jachthaven. Ik kende het al want heb hier eens de Dragon Gold Cup gevaren en we waren er ook al eens geweest met een gehuurde boot. Het is echt kust-hoppen want van La Trenité ook weer een klein stukje naar Port Navalo bij Le Crouesty aan de ingang van Golf de Morbihan. Het lange weekend van 14 Juli kwam er aan en het werd steeds drukker. Bij het binnenlopen van de haven kwam de havenmeester naast ons varen met de mededeling dat het niet zo makkelijk zou zijn een plekje te vinden maar even later was het hem toch gelukt. Eerst wilden we diesel tanken. Bij het manoeuvreren naar de tank steiger sloeg ineens de boegschroef op hol. Ik bedien de boegschroef met voetpedalen en had blijkbaar iets te hard op de knop gedrukt. Het resultaat, pirouettes draaien in het smalste gedeelte van de haven met allemaal geschrokken mensen om ons heen. Gelukkig hield het probleem op en konden we weer aanleggen. Het was heet in de haven dus een beetje uit de zon blijven was de opdracht. Kwamen aan de praat met de eigenaar van onze buurboot. Hij bleek jarenlang met Cargill gewerkt te hebben als leverancier van pompen en kenden velen mensen waar ik mee heb samengewerkt. De volgende dag was het een compleet gekkenhuis bij het uitvaren van de haven. Het is er redelijk smal en wilden blijkbaar iedereen op hetzelfde moment het water op. Ik schat zo’n 100 boten die aan het dringen waren. Het deed mij een beetje denken aan wat wij mee hebben gemaakt in Annapolis toen we daar na een vliegshow met heel veel schepen tegelijk anker op gingen en iedereen blijkbaar haast had. Maar even buiten de haven zag je de grote groep richting Ile de Houat gaan.

Wij gingen BB uit richting de ingang van de Vilaine rivier. Onze eindbestemming voor de eerste helft van dit jaar. We moesten echter rustig aan doen want we moesten wachten op hoger water. Het is redelijk ondiep in de monding van de rivier en met onze diepgang kunnen we er in vanaf halftij opkomend. Daarna door een sluis waar het even passen en meten was om er iedereen in te krijgen maar met hulp van de sluiswachters lukte het. In Arzal hebben we de boot nu liggen voor 2 maanden.

Vrienden hebben hun boot iets verderop op de rivier liggen en kwamen met hun boot naar ons toe. Reuze gezellig bij hun aan boord gegeten. De volgende dag de boot gaan klaar maken voor de 2 maanden liggen en aan het eind van de middag met hun boot meegevaren weer terug naar Le Roche Bernard. Een prachtig riviertje. ’s Avonds heerlijk in het stadje gegeten. Zij boden aan om ons de volgende dag naar Vannes te brengen alwaar wij een auto gehuurd hadden. De boot goed afgesloten en op pad. Met de huurauto naar Lens (in de buurt van Lille gereden) en daar in een hotelletje overnacht. De volgende dag het laatste stukkie naar Lille Gare Eurostar gereden en na 3 uur wachten op de trein gestapt naar Rotterdam. Vervolgens de Metro en de bus maar helaas die reed niet verder dan Brielle. Arie, onze overbuurman heeft ons gered en thuis gebracht. De reis was een soort hindernisbaan. We blijven even hier in Nederland. Laat die Fransen maar lekker vakantie vieren in overvolle havens. We gaan weer terug naar de boot in september als de rust weergekeerd is en het hopelijk mooi weer blijft. De boot gaat daarna in Arzal overwinteren.

Einde van een heerlijk voorseizoen en even geen verhalen op deze site

Gwelan , stanby